تك تك آنها اهميتى قائل نيستيد ! ) سپس فرمود : بترسيد از گناهان كوچك كه هر چيزى طالبى دارد ، و طالب آنها آنچه را از پيش فرستادند ، و آنچه را از آثار باقى گذاشته‌اند مىنويسد و همه چيز را در كتاب مبين ثبت كرده ( 1 ) . اين حديث تكان دهنده ترسيمى است گويا از تراكم گناهان كم اهميت و آتش عظيمى كه از مجموع آنها زبانه مىكشد . در حديث ديگرى آمده است كه قبيله « بنو سلمه » در نقطه دور دستى از شهر مدينه قرار داشتند ، تصميم گرفتند به نزديكى مسجد پيامبر ص نقل مكان كنند ، آيه فوق نازل شد * ( إِنَّا نَحْنُ نُحْيِ الْمَوْتى ) * . . . و پيامبر ص به آنها فرمود : ان آثاركم تكتب « آثار شما ( گامهاى شما به سوى مسجد ) در نامه اعمالتان نوشته خواهد شد ( و پاداش خواهيد گرفت ) هنگامى كه بنو سلمه اين سخن را شنيدند صرفنظر كردند و در جاى خود ماندند » ( 2 ) . روشن است كه آيه مفهوم وسيع و گسترده اى دارد كه هر يك از اين امور مصداقى از آن است . آنچه ممكن است در به دو نظر ناهماهنگ با تفسير فوق تصور شود رواياتى است از طرق اهل بيت ع كه « امام مبين » در آن به امير مؤمنان على ع تفسير شده است . از جمله در حديثى از امام باقر ع از پدرش از جدش ع نقل شده است كه فرمود : « هنگامى كه اين آيه * ( وَكُلَّ شَيْءٍ أَحْصَيْناه فِي إِمامٍ مُبِينٍ ) * نازل شد

--> ( 1 ) « تفسير نور الثقلين » جلد 4 صفحه 378 . ( 2 ) « تفسير قرطبى » اين حديث را از « ابو سعيد خدرى » از « صحيح ترمذى » نقل كرده ، و شبيه آن در « صحيح مسلم » از « جابر بن عبد اللَّه انصارى » نيز آمده است ، مفسران ديگر مانند « آلوسى » و « فخر رازى » و « طبرسى » و « علامه طباطبائى » نيز آن را با تفاوت مختصرى ذكر كرده‌اند .